De plannen voor een nieuw stedelijk zwembad slepen al enkele jaren aan en hoewel er intussen heel wat studies en opdrachten zijn besteld, blijft één fundamentele vraag onbeantwoord: waar komt ons nieuwe zwembad eigenlijk?

Sinds 2022 gaf de stad al meer dan 320.000 euro uit aan studies, begeleiding en juridisch advies. Zo werd een ontwikkelingsstrategie opgemaakt, externe projectbegeleiding aangesteld en recent nog een extra studie besteld om te onderzoeken of het huidige zwembad toch misschien gerenoveerd kan worden. Ondanks die grote uitgaven is er vandaag, we zijn ondertussen maart 2026, nog altijd geen duidelijkheid over de locatie of de concrete invulling van het project. De gewenste timing om nog tijdens deze legislatuur (minstens) een eerste steen te leggen wordt zo wel heel krap.

Met de lancering van een nieuwe selectieleidraad (“Nieuw Stedelijk Zwembad”) zet het bestuur nu een volgende stap. Daarbij wordt gekozen voor een publiek-private samenwerking via een zogenaamde “concurrentiegerichte dialoog”. Dat is een courante aanpak voor complexe projecten, waarbij de stad samen met marktspelers het project verder uitwerkt. Positief is dat er ruimte is voor overleg, verfijning en het uitwerken van een kwalitatief voorstel. Ook wordt rekening gehouden met toegankelijkheid en betaalbaarheid, zoals opgelegd door Vlaanderen.

Tegelijk roept deze aanpak belangrijke vragen op. Op dit moment zijn de plannen nog erg vaag: zowel de exacte invulling van het zwembad als de locatie liggen nog niet vast. Die keuzes worden doorgeschoven naar de dialoog met private partners. Dat betekent dat fundamentele beslissingen zoals de locatie van het nieuwe zwembad deels bij de markt terechtkomen, terwijl dat net kerntaken van het beleid zijn.

Daarnaast is de scope van het project bijzonder breed. Het gaat niet alleen over de bouw van een zwembad, maar ook over de financiering, het ontwerp van de volledige site en zelfs de commerciële exploitatie. Dat maakt het dossier complex en kan ervoor zorgen dat enkel grote spelers deelnemen, wat de concurrentie beperkt.

Er is ook een financiële realiteit: zwembaden zijn zelden winstgevend en vervullen vooral een maatschappelijke rol. Daarom is het cruciaal om duidelijk te maken wie het financiële risico draagt. Ligt dat bij de private partner, dan zullen de kosten hoger zijn. Ligt het bij de stad, dan moet daar transparant over gecommuniceerd worden.

Groen Torhout erkent dat de gekozen aanpak sterke elementen bevat, maar vraagt tegelijk meer duidelijkheid, visie en transparantie. Een project van deze omvang vraagt duidelijke keuzes, een realistische financiële inschatting op lange termijn en een blijvende betrokkenheid van de gemeenteraad.